Cloud kreeg twintig jaar geleden vorm door AWS

Simple Storage Service (S3), de cloudopslagdienst van Amazon, kwam op 14 maart 2006 beschikbaar voor organisaties. Het idee werd geboren in de Six Arms-pub in Seattle door de frustratie over het feit dat engineers bij Amazon tot wel 80 procent van hun tijd besteedden aan infrastructuur. Daardoor bleef er weinig tijd over voor de ontwikkeling van producten waarmee Amazon zich kon onderscheiden.

Door de infrastructuur onder te brengen in een aparte eenheid, genaamd Amazon Web Services (AWS), kon die op een schaalbare en kosteneffectieve manier worden beheerd. De volgende stap was dat het team bedacht dat andere bedrijven waarschijnlijk met hetzelfde probleem worstelden en interesse zouden hebben in de oplossing die Amazon bood. De infrastructuur werd niet alleen ingericht voor opslag, maar ook voor het uitvoeren van rekentaken op basis van virtual machines. Zo werd in augustus 2006 Elastic Compute Cloud (EC2) geïntroduceerd.

Hardware faalt constant

AWS formuleerde de missie dat iedereen met een internetverbinding en een creditcard toegang kon krijgen tot enterprise-grade technologie. AWS groeide van een experiment naar een enorme business met een jaarlijkse omzet van 142 miljard dollar.

Een van de belangrijke ontwerpprincipes was het besef dat hardware constant faalt: disks gaan stuk, servers crashen en netwerken haperen. Uitvalbestendigheid was daarom het uitgangspunt bij het ontwerp. Er mocht geen single point of failure zijn, met automatische failovers, replicatie van data, zelfherstel en gedistribueerde load-balancing. S3 werd daardoor extreem schaalbaar: nu beheert AWS 500 biljoen objecten en honderden exabytes aan data. Inmiddels heeft AWS meer dan 240 diensten gebouwd op de infrastructuur die als ‘as a service’ flexibel en schaalbaar worden aangeboden.

Concurrentie reageerde traag

Google was de eerste van de grote techbedrijven die reageerde op een nieuwe vraag van klanten naar zelfbediening in combinatie met betalen naar gebruik en de mogelijkheid om snel op te schalen. In 2008 introduceerde het bedrijf Google App Engine, een platform-as-a-service (PaaS). Google beloofde klanten dat als zij code aanleveren, het beheer van de servers geregeld zou worden. Pas in 2012 werd infrastructure-as-a-service (IaaS) toegevoegd met Google Compute Engine en VM’s die vergelijkbaar waren met die van AWS EC2.

Microsoft startte in 2010 met Windows Azure en begon aan een inhaalslag omdat er bij klanten grote behoefte was aan een PaaS- en IaaS-aanbod. Tegelijk had Microsoft te maken met een enorme installed base bij grote bedrijven. Het bedrijf begon dus met de opbouw van een cloudaanbod, maar dit moest aansluiten bij bestaande IT-toepassingen.

IBM en Oracle volgden pas later, waarbij aanvankelijk het accent lag op ‘hosting plus’. Pas vanaf 2016 volgde een echte adoptie, bijvoorbeeld met Oracle Cloud Infrastructure. Ook de introductie van open-sourcetoepassingen als OpenStack gaf bedrijven de mogelijkheid om een AWS-achtige opzet te creëren in eigen datacentra.