Het verschil tussen een server en een schuur

Nederland speelt al decennialang een belangrijke rol als productie-, doorvoer- en distributieland voor illegale drugs. De logistieke kwaliteiten waarmee we als handelsland groot zijn geworden, werken namelijk net zo goed voor de illegale economie. Afgelegen schuren zijn gewild onder criminelen voor de productie en distributie van drugs. Ze liggen uit het zicht, bieden ruimte en trekken weinig aandacht.

Daarom vinden we het vanzelfsprekend dat verhuurders alert zijn. Gemeenten, politie en brancheorganisaties wijzen boeren actief op signalen van misbruik. Wie een schuur verhuurt, heeft een verantwoordelijkheid. Niet omdat boeren politieagent moeten spelen, maar omdat voorkomen beter is dan genezen. Van hen verwachten we dat zij vragen stellen, signalen herkennen en aan de bel trekken bij vermoedens van misbruik. 

'Cybercriminelen hebben behoefte aan servers, hostingomgevingen en netwerkverbindingen'

Online beschikt Nederland ook over een infrastructuur van wereldklasse. We hebben een van de belangrijkste internetknooppunten ter wereld, uitgebreide internationale verbindingen via datakabels en een hoge concentratie aan datacenters. Amsterdam behoort samen met Frankfurt, Londen en Parijs tot de belangrijkste digitale knooppunten van Europa. Onze digitale infrastructuur is hoogwaardig, fijnmazig en betrouwbaar. Precies de eigenschappen die bedrijven aantrekken om innovatieve diensten te ontwikkelen en wereldwijd aan te bieden. Maar dezelfde eigenschappen trekken ook criminelen aan. 

Net zoals drugscriminelen behoefte hebben aan schuren, opslagplaatsen en transportmiddelen, hebben cybercriminelen behoefte aan servers, hostingomgevingen en netwerkverbindingen. Via betrouwbare digitale infrastructuur kunnen phishingcampagnes worden gehost, gestolen gegevens worden opgeslagen en cyberaanvallen worden gecoördineerd en gefaciliteerd. Ook online profiteert de onderwereld van dezelfde infrastructuur die de bovenwereld succesvol maakt. 

De vraag die we ons bij een schuur allang stellen, stellen we bij een server nog niet. Van een boer verwachten we dat hij weet wie zijn huurder is. We vinden het redelijk dat hij vragen stelt voordat hij de sleutel overdraagt. Maar zodra het gaat om servers, hostingdiensten of andere digitale infrastructuur, ligt die verantwoordelijkheid nauwelijks op tafel.  

Als we het normaal vinden dat je moet weten aan wie je een schuur verhuurt, waarom vinden we het dan niet vanzelfsprekend dat je weet aan wie je een server verhuurt? Misschien is het verschil tussen een server en een schuur kleiner dan we denken.