De ongemakkelijke waarheid
Digitale soevereiniteit, digitale veiligheid en maatschappelijke weerbaarheid buitelen over elkaar heen. De digitale incidenten volgen elkaar in ongekend tempo op. De schaal van de incidenten en de impact op de samenleving nemen toe. Niet alleen de incidenten in Nederland, ook de geo-politieke ontwikkelingen op het wereldtoneel leggen bloot wat we al jaren weten, maar uit ongemak het liefst uit de weg gaan: onze digitale systemen zijn kwetsbaar omdat we geen principiële keuzes maken.
© Shutterstock
Zo weten we al jaren dat Microsoft niet voldoet aan de privacy-eisen van de zorg, toch verhindert dat helemaal niemand in de zorg in Nederland om het toch te gebruiken. Laat staan dat de overheid de naleving van de regels afdwingt. Stel je voor.
Op 5 mei 2026 werd in de Staatscourant de nieuwe Baseline Informatiebeveiliging Overheid 2 (BIO2) gepubliceerd. Net als de eerste versie, de BIO, is het een vertaling van de internationale ISO-27001 en 27002 normen. En net als in de eerste versie zijn alle verplichtingen uit de ISO-normen omgezet naar het typisch Nederlandse ‘pas-toe-of-leg-uit’-principe. Stel je voor dat we harde eisen stellen aan onze digitale systemen.
Op 6 mei tekende Staatsecretaris Eric van der Burg het besluit om de DigiD-dienstverlening bij een partij te laten die wordt overgenomen door een Amerikaans bedrijf. Daarmee is de Amerikaanse afluisterwetgeving onmiskenbaar van toepassing op ons belangrijkste digitale identificatiemiddel en kan het vanaf nu als geo-politiek chantagemiddel worden ingezet.
Te lang hebben we het ongemak van principiële keuzes weggemoffeld. Alles wat we doen in Nederland, van het maken van een afspraak bij de tandarts, het ontvangen je salaris of het leveren van voorraad aan de supermarkt, alles is een digitaal proces geworden. Het beschermen van Nederland vraagt om principiële keuzes en de bereidheid de consequenties daarvan te dragen.
Reacties
Om een reactie achter te laten is een account vereist.
Inloggen Word abonnee