Je krijgt geen 10 voor hard werken

In de context van werk zijn we geneigd mee te gaan in de verwachting. Maar vertaal het naar school en het schuurt meteen. Je krijgt geen tien omdat je hard gewerkt hebt. Je krijgt een tien omdat het werk dat je hebt gedaan heel erg goed is. 

We hebben er lang over gepraat. Geef je dan toch die hogere beoordeling? Wat hielp was het inzicht dat waardering en beoordeling hetzelfde zijn. Haal je ze door elkaar dan geef je het verkeerde signaal af en dat helpt uiteindelijk niemand. 

Wie hard werkt en weinig oplevert, doet dat zelden uit onwil. Er zijn drie voor de hand liggende verklaringen. Ze werken aan de verkeerde dingen, ze hebben nog niet de vaardigheden om er iets goeds van te maken of er ligt, zoals bij mijn collega, te veel op één bord. Alle drie zijn oplosbaar. Niet met een betere beoordeling, maar met tijd. Ga naast iemand zitten, kijk mee waar de uren heen gaan, coach op vaardigheden, help prioriteren, of neem werk weg. 

Als iemand aan de verkeerde dingen werkt, ben je als leider misschien niet duidelijk geweest over wat echt impact heeft. Misschien heb je niet gedeeld wat de prioriteiten zijn, maar soms geef je het verkeerde signaal door hoe je op situaties reageert. Reageer ik emotioneel, omdat de opmaak van de teampresentatie rommelig is, dan besteedt mijn team de week erna veel uren aan het verbeteren van de opmaak van de teampresentatie. Esthetisch een vooruitgang, maar het draagt niet bij aan een beter bedrijfsresultaat. Laat de intensiteit van je reactie in verhouding staan tot de impact van wat er misgaat. 

Wie hard werkt en weinig bereikt, heeft geen streng oordeel nodig maar een betere richting. Coachen en duidelijk richting geven betekent vertragen om te kunnen versnellen en daar nemen we vaak de tijd niet voor. Ondanks dat het je team en daarmee jezelf echt helpt. Hoe vaak beloon jij inzet met tijd?