Development

Software-ontwikkeling
Idiot proof

Idiot-proof

Programmeren werd de laatste jaren steeds eenvoudiger – het summum is wat vandaag de dag Java heet, zegt Hans Bezemer.

4 juli 2018

Er was een tijd dat we een echte 'softwarecrisis' hadden. Hoewel het aantal computers in die tijd maar een fractie was van tegenwoordig, was er toch een grote behoefte aan mensen die zo’n ding konden programmeren.

Nou ging er natuurlijk een heleboel tijd verloren aan het vinden en verhelpen van bugs. Immers, toen werd er nog rechtstreeks op het 'harde ijzer' – oftewel de processor – geprogrammeerd. Machinetaal noemen we dat.

De meeste processors hebben maar een beperkt aantal variabelen, registers genaamd, die vaak een specifieke functie hebben, zodat je wel vijf kilometer van tevoren moet bedenken welke daarvan je moet vrijmaken om de volgende subroutine te kunnen programmeren. Ellende alom dus.

Een manager vindt het veel leuker als hij een kerel gewoon de deur uit kan gooien en vervangen door een willekeurig andere persoon.

Niet alleen de productiviteit moest omhoog, maar ook de afhankelijkheid van gespecialiseerd personeel. Immers, als je bedrijfsvoering afhangt van de kennis van een enkele kerel, heb je geen schijn van kans bij salarisonderhandelingen. Geen manager die dat leuk vindt. Die vindt het veel leuker als hij een kerel gewoon de deur uit kan gooien en vervangen door een willekeurig andere persoon.

Het uiteindelijke doel was natuurlijk om die ene goeroe in te wisselen voor tien mindere goden die maar een tiende van dat salaris mee naar huis nemen. Dus werd programmeren steeds eenvoudiger. Elke keer als er iemand de mist inging, werd er wel weer wat verzonnen.

Het summum daarvan is wat tegenwoordig Java heet – een taal zo beroerd, dat vrijwel geen enkele serieuze onderwijsinstelling ‘m meer in het curriculum op wil nemen. Er zijn namelijk zoveel dingen verboden in Java, dat het voor een programmeur bijna onmogelijk is geworden om dingen op een enigszins elegante manier voor elkaar te krijgen.

Maar gelukkig zijn de echte programmeurs niet verdwenen. Ze zijn nu zzp'er. Onder elkaar wordt er gegrinnikt: “Maak iets geschikt voor idioten en alleen idioten zullen het gebruiken”.

Dat zou ook weleens de reden kunnen zijn waarom Java zo populair is in het bedrijfsleven, met name bij zijinstromende IT-managers, die echt nog steeds geloven dat software goedkoper is als je het in India laat maken en niemand ooit ontslagen is voor het kiezen van een van de marktleiders.

In geval van nood kunnen ze nog altijd een goeroe inhuren. Voor tiendubbel tarief.

Reactie toevoegen
1
Reacties
Jochem 05 juli 2018 12:21

> Niet alleen de productiviteit moest omhoog, maar ook de afhankelijkheid van gespecialiseerd personeel.

Waarschijnlijk wordt bedoeld dat de afhankelijkheid van gespecialiseerd personeel verlaagd moest worden (en niet verhoogd).

Overigens, "softwarecrisis" verwijst traditioneel niet naar een gebrek aan beschikbaar aanbod van programmeurs, maar naar een gebrek aan kwaliteit in/van het software-ontwikkelproces.

De NATO-conferentie waarop het bestaan van de softwarecrisis breed geaccepteerd werd (1968), "agreed that the increasing complexity of programming work associated with a new and more powerful generation of computers had overwhelmed the technical and managerial ability of software groups. Software was late, over budget, lacked features, worked inefficiently, and was unreliable. Something to be called 'software engineering' was proposed as the solution to the crisis." De oplossing werd dus niet gezocht in het vergroten van het aantal programmeurs, maar het verhogen van de kwaliteit van het programmeren (en het proces eromheen).