Creatief, generatief of regurgitatie?
Generatieve AI-tools maken fouten bij de berekeningen van woordvolgordes. AI is geen ‘mens’, het is een serie rekencodes. Toch praten velen met AI alsof het een mens is, en noemen de fouten liefkozend ‘hallucinaties’. Wonderlijk.
Met dit beeld in gedachten last ik twee mooie boeken. Het eerste boek over hoe je creativiteit kunt leren en versterken, iedereen heeft het in zich. Het creatiezaadje zit in je lijf, in je zijn. Wandelen, licht, muziek, literatuur, menselijk contact, aanraking, allemaal impulsen die je kunt gebruiken om je creativiteit te laten ontpoppen en bloeien.
Het tweede boek komt uit de Harvard-serie voor managers die Generatieve AI willen inzetten. Want, zo is de stelling, als je niet gestart bent, loop je al enorm achter. AI is een behulpzame partner, co-pilot en coach, bijna een menselijke collega. Het boek leest als een lange beslisboom. Hoe kun je je als manager verbeteren als functionaris: vraag en spiegel je gedachten in een GPT-sessie. Hoe kun je je werk beter organiseren: consulteer je werkaanpak in een GPT-sessie. Hoe kun je je team beter aansturen: roep de hulp in van je AI-coach. Hoe solliciteer je voor een nieuwe functie: oefen met je AI-sparringspartner die jouw CV, dat je met AI hebt gegenereerd, helemaal doorgrondt. De gespreksresultaten voeren terug naar dezelfde AI-tool, tot we allemaal dezelfde vragen en antwoorden reproduceren. Uiteraard sluit ieder hoofdstuk af met de opmerking dat je wel zelf moet blijven nadenken, kritisch moet zijn en antwoorden dient na te lopen (want: hallucinaties).
De waarschuwingen zijn als de handleiding bij de mobiele telefoons die ooit hun intrede deden: gebruik met mate. We kunnen niet meer zonder. De een gebruikt het apparaat om het leven te vergemakkelijken. De ander heeft concentratieproblemen, oogschade, stralingsschade, nekschade en een dopamineverslaving opgelopen...
Ik weet in ieder geval wat ik ga doen als ik straks de eerste sollicitant ondervraag die geoefend heeft met een AI-coach en informatie ‘regurgitates and ruminates’. Ik stel natuurlijk geen enkele voor-geoefende vraag. Eens kijken wat er gebeurt als ik een jointje klaarleg of eerst vraag een cappuccino met suiker te halen, of hoe hun beste zandbakherinnering is. En dan kijken naar de reactie. Hoewel deze vragen achterhaald zijn na publicatie van deze tekst. Die zijn direct opgegeten door een volgend generatief model.

Reacties
Om een reactie achter te laten is een account vereist.
Inloggen Word abonnee