De zee komt op internet

In het water en op de bodem van zeeën en meren liggen talloze sensoren die seismische activiteit, temperatuur, vervuiling en wat dies meer zij meten. De radiosignalen van wifi werken niet goed onder water, daarom werken de meeste van die apparaten met geluidsgolven die door een boei in radiosignalen worden omgezet en naar een satelliet gestuurd. Ieder bedrijf heeft een eigen protocol, waardoor de sensoren niet kunnen samenwerken en zelfs vaak doublures vertonen.

Menke van Daalen Meer van deze auteur

Onderzoekers van de Universiteit van Buffalo (New York) hebben een laag tussen de data en het TCP/IP-protocol voorgesteld die rekening houdt met de specifieke eisen van de omgeving (signaalvertraging, energiemanagement) en ervoor kan zorgen dat iedereen met een internetverbinding de signalen kan opvangen. Dat is niet alleen handig voor oliemaatschappijen en diepzee-onderzoekers, maar ook bijvoorbeeld voor kustbewoners die tijdig voor een tsunami gewaarschuwd willen worden. Het proces is nog in ontwikkeling, maar de eerste tests zijn geslaagd.

De paper The Internet Underwater: An IP-compatible Protocol Stack for Commercial Undersea Modems [PDF] wordt in november gepresenteerd op de 8th annual International Conference on Underwater Networks & Systems.