De AI-zeepbel
Weet u nog, ‘de nieuwe economie’? Aan het begin van het nieuwe millennium zou een heel nieuwe wereld zich openen. Met name de marketing- en financiële wereld wisten een fantastisch verhaal te vertellen over hoe die eruit zou zijn.
‘Het idee dat door het internet kopers en verkopers die elkaar nooit vonden, naadloos en met lage kosten tot elkaar gebracht konden worden, werd een collectief geloofsartikel’, zo staat treffend op Wikipedia geschreven. Gevolg was dat er snel heel veel geld ging naar bedrijven die hun beloftes niet konden waarmaken.
Eerlijk is eerlijk, inmiddels is de online belofte wel ingelost. De grote techbedrijven hebben uiteindelijk voor een enorme versnelling gezorgd, maar het duurde langer dan gedacht; snel, naadloos en tegen lage kosten klinkt niet alleen te mooi om waar te zijn, het is het ook.
Fast forward naar 2023. Door de toepassing van artificial intelligence is het mogelijk data echt voor je te laten werken. En daar kan via generatieve AI ook nog creativiteit aan worden gekoppeld. Ik hoorde laatst Ernest Hemmingway The Old man and the sea voorlezen in het Chinees. Het Amsterdamse bedrijf Vocoda heeft op basis van een historische opname van twintig minuten, een model getraind waardoor Hemingway weer alles kan zeggen. En nu zelfs ook in Mandarijn, met alle lastige nuances en toonhoogtes. Het is niet van echt te onderscheiden.
Alles kan, mooier wordt het niet voor marketeers. Je kunt ineens 98 procent van je tijd en kosten besparen door seo-teksten te laten schrijven door AI. En waarom nog bureaus en filmcrews op pad sturen als je ook met een paar slimme prompts beeld kan creëren? Dat ook nog eens realtime kan worden aangepast richting verschillende doelgroepen.
Dreigt daardoor ook niet weer een AI-bubbel? We willen alles en willen het vooral nu. Gevolg is dat marketeers en communicatiemedewerkers massaal aan de slag gaan met open systemen. Dat is voor de meeste bedrijfstakken niet wenselijk, om van de overheid maar te zwijgen. Het stelt organisaties voor urgente vraagstukken: hebben we geld en capaciteit om te investeren in eigen systemen? Kunnen we niet beter wachten tot duidelijk is hoe de gebruiksvoorwaarden in elkaar zitten en de kinderziektes eruit zijn? Waar halen we de kennis vandaan?
Het verleden heeft bewezen dat er geen afsnijroutes naar succes zijn, maar dat je wel direct aan de slag moet met experimenteren. Bezint eer ge begint, maar wel snel alstublieft.
Reacties
Om een reactie achter te laten is een account vereist.
Inloggen Word abonneeEen analyse van deze situatie vanuit financieel perspectief is ook te vinden op https://www.accountant.nl/discussie/columns/2026/6/nvidia-het-baan-scenario-in-een-leren-jasje/ Een wetenschappelijke beschrijving van de boom / bust cyclus welke van toepassing is op NVIDIA is te vinden op https://www.ndax.eu/Fallibility-reflexivity-and-the-human-uncertainty-principle.pdf Een analyse van een AI systeem op welk punt NVIDIA zit in deze boom / bust cyclus is te vinden op https://www.ndax.eu/AI-Analyse-NVIDIA.pdf Een van de grote problemen van de huidige AI-processors is het energieverbruik. De huidige generatie AI-processors werkt op elektronen (elektrische deeltjes) en vragen zeer veel energie. De maximale snelheid van deze processors is hierdoor sinds 2005 begrensd tot enkele GHz anders worden ze te warm, zie bijvoorbeeld https://www.youtube.com/watch?v=EfqY4stflPU voor uitleg. Een nieuwe generatie processors werkt op fotonen (lichtdeeltjes). Deze processors zijn Turing-complete, evenals de huidige generatie CPU's en GPU's. Ze kunnen dus alle taken uitvoeren welke de huidige CPU's en GPU's uitvoeren. Er zijn reeds zeer snelle fotonische processors operationeel (>100 GHz) welke bijvoorbeeld gebruikt worden in AI-Systemen. De grens van maximale snelheid van deze fotonische processors is nog lang niet in zicht. Dit vormt naast het financiele risico een extra risico dat de bubbel van de huidige generatie AI-processors barst.