Hoe vrij is jouw cloudstrategie echt? Vijf vragen die elke CIO zich zou moeten stellen

Digitale autonomie gaat al lang niet meer over de vraag of je wel of niet naar de cloud moet. Die keuze is meestal al gemaakt. De relevante vraag is: in hoeverre kun je vandaag én morgen nog sturen, veranderen en bijsturen zonder vast te lopen in afhankelijkheden?

Vijf vragen helpen om dat scherp te krijgen.

1. Is keuzevrijheid een expliciet ontwerpdoel geweest?

Veel cloudomgevingen zijn ontstaan vanuit snelheid en pragmatisme. Dat is begrijpelijk: projecten moesten vooruit, applicaties moesten live. Maar snelheid als leidend principe kan op termijn ten koste gaan van keuzevrijheid.

De eerste vraag die elke CIO zich zou moeten stellen is daarom: hebben we autonomie bewust meegenomen in ons ontwerp, of is het een bijvangst geworden? Als keuzevrijheid geen expliciet uitgangspunt was, is de kans groot dat afhankelijkheden zich ongemerkt hebben opgebouwd.

2. Kunnen we bewegen zonder dat het pijn doet?

Een gezonde cloudstrategie draait om wendbaarheid, niet om continu migreren. Het gaat erom dat je kunt schakelen als dat nodig is — bijvoorbeeld bij een storing, datacenteruitval, energieproblemen, veranderende wetgeving of wanneer een leverancier niet meer past. Zeker in productieomgevingen, waar stilstand direct impact heeft, raakt dit direct aan business continuity.

De realiteit is dat veel organisaties technisch gezien kunnen bewegen, maar dat de impact organisatorisch of financieel te groot is geworden. Als een overstap maanden kost, meerdere teams ontwricht en grote risico’s met zich meebrengt, dan is de bewegingsvrijheid in de praktijk beperkt.

3. Weten we waar onze kritieke afhankelijkheden zitten?

Afhankelijkheid ontstaat zelden door één grote beslissing. Het is meestal het resultaat van tientallen kleine keuzes: een specifieke managed service, een proprietary integratie, een platform-specifieke optimalisatie.

De vraag is niet of die keuzes fout waren, maar of ze zichtbaar zijn. Heb je overzicht over welke onderdelen van je IT-landschap moeilijk te vervangen zijn? Zonder dat inzicht wordt regie vooral reactief in plaats van strategisch.

4. Is cloud governance meer dan kosten en security?

Governance in de cloud richt zich vaak op twee zaken: kostenbeheersing en security. Beide zijn essentieel, maar ze zijn niet voldoende om autonomie te borgen.

Echte cloud governance gaat ook over architectuurprincipes, standaardisatie, lifecycle management en exit-scenario’s. Met andere woorden: wie bewaakt de samenhang en de lange termijn, naast de dagelijkse operatie? Als governance vooral operationeel is ingericht, ontstaat er op termijn strategische kwetsbaarheid.

5. Kunnen we aantoonbaar uitleggen waarom onze cloudstrategie toekomstvast is?

Steeds vaker moeten CIO’s verantwoorden waarom bepaalde cloudkeuzes zijn gemaakt. Richting bestuur, auditors of toezichthouders. Dan is “het werkte goed” geen overtuigend antwoord meer.

De vraag is: kun je uitleggen hoe jouw cloudstrategie bijdraagt aan wendbaarheid, compliance en continuïteit? Organisaties die dit helder kunnen onderbouwen, hebben meestal ook beter grip op hun autonomie.

Autonomie is geen luxe, maar een randvoorwaarde

Digitale autonomie betekent niet dat je alles zelf moet doen of dat je hyperscalers moet vermijden. Het betekent dat je bewust ontwerpt, keuzes expliciet maakt en afhankelijkheden beheersbaar houdt.

Voor CIO’s is dat geen theoretisch vraagstuk, maar een praktische verantwoordelijkheid. Want wie vandaag niet nadenkt over vrijheid en regie, ontdekt morgen dat veranderingen steeds lastiger worden.

De kernvraag is daarom simpel, maar scherp: als je morgen iets móét veranderen in je cloudstrategie, kun je dat dan ook?

Denk je dat je de regie hebt?
Ontdek waar je echt staat met de Digital Sovereignty Check. In enkele minuten helder.

Doe de check