IT-dienstverleners die inspelen op Cyberbeveiligingswet hebben voorsprong

Sinds 15 augustus 2026 geldt de Cyberbeveiligingswet, de Nederlandse uitwerking van de Europese NIS2 richtlijn, voor ruim 8.000 Nederlandse organisaties in achttien sectoren die essentiële of belangrijke diensten leveren. De wet kent drie belangrijke onderdelen: registratie, zorg voor digitale weerbaarheid en het melden van ernstige incidenten.

Van Marwijk Kooy: “De regelgeving is een gegeven. Het maakt digitale weerbaarheid tot een bestuurlijke verantwoordelijkheid en daarmee een verantwoordelijkheid van de hele organisatie. Maar bedrijven binnen de doelgroep moeten ook de risico’s bij leveranciers beheersen. Dit betekent dus ook dat ketenpartners met de wet te maken krijgen, ook als zij zelf niet rechtstreeks onder de wet vallen.”

Voorwaarde voor samenwerking

Veel van deze 8.000 grote organisaties en bedrijven zullen hun rechtstreekse leveranciers, vaker informatie vragen over beveiliging, incidentprocedures en herstelvermogen. Voor ICT bedrijven is aantoonbare cyberweerbaarheid daardoor steeds vaker een voorwaarde voor samenwerking en toegang tot opdrachten. Dit brengt extra verplichtingen met zich mee, maar biedt ook kansen.

“Ondanks dat bedrijven niet tot de 8.000 bedrijven die essentiële diensten leveren behoren, kunnen de veiligheidsvoorschriften toch al doorsijpelen. ICT-bedrijven moeten zich er in ieder geval bewust van zijn dat zij vragen kunnen krijgen, bijvoorbeeld over aantoonbare cyberweerbaarheid. Dit kan zwaarder gaan meewegen bij aanbestedingen, contractverlengingen en nieuwe opdrachten”, zegt Van Marwijk Kooy.

Voor klanten wordt het relevant hoe risico’s worden beheerst en zullen bijvoorbeeld benieuwd zijn hoe de dienstverlening na een incident wordt hersteld Voor ICT-dienstveleners biedt dit ruimte om zich breder te positioneren dan alleen als technisch leverancier.