Van Heerde ziet een dubbele benadering van het fenomeen privacy. Enerzijds zeggen mensen 'Ik heb toch niets te verbergen', als het gaat om informatie die via internet toegankelijk is. Aan de andere kant is het huis te klein als een Elektronisch Patiënten Dossier ingevoerd gaat worden. Dan overheerst de angst en zelfs in de discussie over de kilometerheffing is men beducht voor inbreuk in de persoonlijke levenssfeer.
In weerwil daarvan zetten internetgebruikers veel persoonlijke details en foto's in profielen op Facebook, Hyves en Linkedin. Ze zijn zich vaak niet bewust van het ge- of misbruik dat daarvan gemaakt kan worden. Van Heerde heeft een techniek bedacht, waarmee dat soort gegevens na verloop van tijd 'vager' wordt. Hij vergelijkt het met voetafdrukken in het zand, die na verloop van tijd ook onzichtbaar worden.
Een dienstverlener die de informatie moet gebruiken, kan er nog enige tijd mee overweg, kwaadwillenden vinden echter geen bruikbare details meer. Van tevoren moeten wel afspraken gemaakt worden over de bewaarperiode en kan de snelheid van 'vervagen' worden ingesteld. Het is de kunst om de bruikbaarheid van de gegevens in balans te brengen met de duur van de opslag. Dit vraagt wel om een nieuwe benadering van databases, aldus Van Heerde.
De huidige databasesystemen zijn geoptimaliseerd voor het langdurig opslaan en ontsluiten van gegevens, niet om ze te verwijderen. Daarvoor zijn nieuwe technieken nodig, om data op een efficiënte wijze onherroepelijk te verwijderen. In zijn proefschrift herziet Van Heerde de opslagstructuren, indexeringsmethoden en logmechanismen.
Reacties
Om een reactie achter te laten is een account vereist.
Inloggen Word abonnee