Op dit moment haal ik het huis van mijn overleden moeder leeg. Ze is al bijna twee jaar dood, maar het huis is onlangs pas verkocht. Van alles kom ik tegen. Foto’s, kaarten, brieven die ik geschreven heb tijdens mijn reizen. Sommige stukken gaan jaren terug en geven een beeld van mijn jeugd, verklaren dingen, of werpen vraagtekens op. Het is een enorme klus, zoveel spullen die door mijn handen heen moeten gaan.
Iemand zei gisteren tegen mij: ”Gooi het toch weg, wat je nu niet mist, zul je nooit missen.” Ergens is het waar, wanneer ik het bestaan er niet van weet, wat mis ik dan? Maar toen dacht ik aan die vertederende momenten wanneer ik kinderfoto’s zag die ik niet kende of de vondst van oude 16 mm-films met daarop kennelijk mijn geboorte. Ik hoop dat het nog te bekijken is.
Inderdaad, wanneer je betaalde downloads en dergelijke in de cloud opslaat is dat een verliespost. Maar wat als mijn moeder de foto’s, brieven en oude films daar had neergezet. Ik kan nu al niet meer vragen waar de sleutel ligt, laat staan dat ik achter haar wachtwoord kan komen. Misschien goed om bij de papieren een envelop te leggen met de wachtwoorden van die diensten. Verzegeld met daarop: voor na mijn overlijden.
Reacties
Om een reactie achter te laten is een account vereist.
Inloggen Word abonnee