Loopbaan

Carriere
leraar

Het lerarentekort

Wordt budget om dit op te lossen, wel slim ingezet?

4 april 2022

Het 'probleem lerarentekort', overal veel in het nieuws, kreeg dit jaar ook aandacht in de universitaire context. Het werd opgelost met die bekende hamer waarmee de wetenschap slaat om ieder probleem aan te pakken: een werkgroep!

De eerste werkgroep nodigde mij niet als lid uit maar als 'expert'. Of ik ze een uurtje wilde helpen met stap 1 in hun meesterplan. Ik was benieuwd naar dat plan! Meer leraren opleiden? Werkdruk bij bestaande leraren verlagen? Overstap naar een lerarenopleiding makkelijker maken?

Nee, stap 1 was 'het probleem in kaart brengen'. Wij experts mochten onze tijd besteden aan de professoren uitleggen wat nu toch eigenlijk het probleem was, hoe groot was het eigenlijk was en waar kwam het volgens ons door. Nu weet ik echt dat deze mensen het goed bedoelen en ook maar gewoon de dingen doen die ze denken dat goed zijn, maar het viel me bijzonder lastig om mijn geduld te bewaren. Vakverenigingen, vakbonden en het ministerie hebben de tekortcijfers zo op de plank liggen, en wat dóet het er eigenlijk toe hoe dit probleem precies ontstaan is? Het moet gewoon aangepakt worden. In de basis is ieder tekort, ook een lerarentekort, een eenvoudig probleem: er is een tekort, dus er moet meer aanbod komen.

Nog hallucinanter was de tweede werkgroep (voortkomend uit een geheel ander gremium). Met twintig wetenschappers zaten we gedurende het jaar drie keer steeds anderhalf uur in een Zoom-meeting om het lerarentekort op te lossen. De sky was de limit hoor, en we mochten echt uit de box denken! Er was zelfs budget voor, met een aantal nulletjes waar een gemiddelde middelbareschoolleider alleen van kan dromen.

“Kennisclips maken om leraren te helpen” zei de één. Nee… “een marketingcampagne voor studenten, die moeten voor het onderwijs gaan kiezen!”, riep de ander.

Heel voorzichtig opperde ik het idee dat we misschien het probleem zelf zouden kunnen aanpakken. Als mensen uit de universiteit nu ook af en toe zouden gaan lesgeven op een school, dat zou het probleem in ieder geval nu bij een paar scholen verlichten, beginnend bij de werkgroep zelf. Al zoomend hadden we toch al een kleine 100 uur besteed, die hadden we ook voor de klas kunnen doorbrengen.

Hoongelach viel me ten deel. Hahahaha, die maffe Felienne toch! Nee dat kan toch helemaal niet, zelf iets doen! Daar hebben wij het veel te druk voor.

Het einde laat zich raden: Het geld gaat naar marketing om studenten enthousiast te maken voor onderwijs, want inderdaad, onze studenten zien een carrière in het voortgezet onderwijs niet altijd als aantrekkelijk. Hoe zou dat nou komen?

Magazine AG Connect

Dit artikel is ook gepubliceerd in het magazine van AG Connect (maart 2022). Wil je alle artikelen uit dit nummer lezen, zie dan de inhoudsopgave.

Reactie toevoegen
1
Reacties
Kees Noorlander 23 mei 2022 13:02

Vroeger kon je, als je afgestudeerd was aan de universiteit, heel eenvoudig je eerstegraads bevoegdheid krijgen: 60 uur hospiteren (stage), plus examens doen in de vakken didactiek en moderne wiskunde. Zo kreeg ik als ir in de natuurkunde mijn eerstegraadsbevoegdheid wiskunde en natuurkunde.
Tegenwoordig moet je jaren studeren voor een bevoegdheid en het levert je amper iets meer op. Veel academici zullen dat de tijd niet waard binden. Dan maar een ander vak.
Ook zou minder bureaucratie, meer vaste banen en minder vergaderingen helpen.
Tot slot is wat tegenwoordig rekenen heet amper te vergelijken met het vroegere cijferen.