Development

Software-ontwikkeling
Gebruik het nou eens!

Gebruik het nou eens!

Hoe Hans Bezemer een vervelende bug oploste, terwijl hij niet eens achter de computer zat.

© Shutterstock Mircea Maties
20 december 2018

Ik kan me voorstellen dat u denkt dat ik een parabel vertel. Of dat u me domweg gewoon niet gelooft. Dat zal me een worst wezen, want ik weet dat het waar is.

We gaan meer dan dertig jaar terug in de tijd, toen ik net programmeur geworden was. Man, wat was dat machtig. De hele dag doen wat ik altijd al deed en er nog voor betaald krijgen ook. Vaak vond ik het jammer als het weekend zich aandiende en ik terug moest naar mijn thuiscomputertje.

Maar dit keer lag het toch iets anders. Ik had me de hele dag stukgebeten op een vervelende bug. Wat ik ook uitprobeerde, het lukte me maar niet om het ding te vinden. Even overwoog ik om een listing uit te draaien en die mee naar huis te nemen, maar op het laatste moment besloot ik om dat niet te doen. Ik kon mijn rust goed gebruiken.

Ik zag de broncode van het programma voor me, terwijl die regel voor regel werd uitgevoerd.

Die nacht droomde ik. Ik zag de broncode van het programma voor me, terwijl die regel voor regel werd uitgevoerd. En op een zeker moment stokte de uitvoering. Ik schrok wakker, keek even verbaasd om me heen en greep snel naar pen en papier. Zo snel als ik kon schreef ik op wat ik me herinnerde.

Ik kan u vertellen, een weekend heeft nooit meer zo lang geleken. Ik kon niet wachten tot het maandag was en ik eindelijk kon controleren of ik het bij het rechte eind had.

Wat kan ik zeggen. Het klopte precies. Niet alleen had ik zonder het te weten de broncode ter grootte van een kleine dichtbundel uit mijn hoofd geleerd, mijn brein was er ook nog eens in geslaagd om een hele computer te emuleren door de commando’s uit te voeren en bij te houden welke variabele welke waarde had.

Mijn brein was erin geslaagd om een hele computer te emuleren door de commando’s uit te voeren en bij te houden welke variabele welke waarde had

Het is me nooit meer overkomen, maar sindsdien heb ik een heilig ontzag voor de capaciteiten van die grijze massa daarboven.

Jammer dat zo weinig mensen die ook gebruiken. Geloven is blijkbaar gemakkelijker. Maar bedenk dat lemmingen zo tragisch aan hun eind komen juist omdat ze zoveel geloof hechten aan wat anderen denken.

Vertrouw liever op wat er tussen uw oren zit. Dat kan veel meer dan u denkt.

Magazine AG Connect

Dit artikel is ook gepubliceerd in het magazine van AG Connect (nummer 12, 2018). Wil je alle artikelen uit dit nummer lezen, klik dan hier voor de inhoudsopgave

Reactie toevoegen
8
Reacties
Hans Bezemer 07 januari 2019 10:18

@Frans Traas Geen flauw idee wat de bug was. Ik heb in die dertig jaar erna zoveel bugs opgelost en maar weinige waren echt memorabel. Ik ben niet met je eens, dat het door het ontbreken van dat detail een "onzinnig verhaal" wordt. In tegenstelling, de ervaring die ik geschetst heb zal ik nooit vergeten. En uit de reacties blijkt, dat de les bij anderen wel is overgekomen. Jammer, dat ik daar bij jou niet in geslaagd ben.

JF CHIVRACQ 31 december 2018 19:22

Ja, herkenbaar..., is mij ook vaker gebeurd, meestal met Coderen (Bugs oplossen of nieuwe Functionaliteit implementeren), maar ook met Schaakpartijen/problemen en lastige stukken Vertalingen... Naar bed gaan, ... en wakker worden met de (beste) Oplossing...! Wat ook "grappig" is, ik droom meestal in de Taal die ik als laatste heb gebruikt...

tanja.ubert 31 december 2018 14:00

Ik plan al jaren 'uit het raam kijk tijd' in mijn werk. Dus tijd, waarin ik niets moet. Ik kan een stukje gaan wandelen, of met iemand kletsen of zo iets. Werk heel goed om vanuit andere perspectieven naar het project of de taak te kijken. Er wordt veel geschreven over het nut van 'vervelen' voor onze hersenen. Ze hebben dit nodig om alles wat er in komt te verwerken. Probeer het eens.

Jelte 27 december 2018 12:42

Herkenbaar. Nog nooit in een droom gehad. Maar bijna alle problemen die onoplosbaar lijken achter een scherm, los ik op door een stukje te lopen, collega's lastigvallen met onzinnige vragen. En dan in eens als een speer terug rennen als je een antwoord hebt.

Zo onzinnig is het verhaal niet zo zonder "oplossing".
Probleem tegenwoordig is: mensen moeten oplossingen in hapklare brokjes krijgen, en het moet direct helpen. Bij een grote storing: altijd eerst het verhaal aanhoren, dan een bak koffie halen ;-).

overgens:
Probleem was: geen oplossing kunnen vinden
Oplossing: even er totaal niet mee bezig zijn.

Martin Stevense 27 december 2018 12:35

Het is een verhaal dat me (iets gewijzigd) nog steeds overkomt. Zit ik met een lastig probleem, een onmogelijke opgave, een tandenknarser? 7 van de 10 keer helpt het als ik de hond meeneem voor een wandeling, al dan niet in het bos. Niet dat ik dan de kant-en-klare oplossing heb, maar dat ik anders naar dat probleem kijk. Het helpt dan vooral als ik niet op mijn telefoon met social media en allerlei andere onzin bezig ben. Nog gezond ook dus. Ik sluit me dus helemaal bij Hans aan: Denk gewoon eens na, en doe dat buiten, vindt de hond ook nog leuk.

Paulus Meijs 22 december 2018 18:25

Mooi verhaal, jammer dat dit soort momenten zo weinig voorkomt, maar dat maakt ze waarschijnlijk wel zo speciaal.
Het probleem zelf is totaal irrelevant, het gaat om de ervaring, en de conclusie die je daar uit trekt, en die je nog eens expliciet voor ons uit spelt.

Anoniem 22 december 2018 18:24

Mooi verhaal, jammer dat dit soort momenten zo weinig voorkomt, maar dat maakt ze waarschijnlijk wel zo speciaal.
Het probleem zelf is totaal irrelevant, het gaat om de ervaring, en de conclusie die je daar uit trekt, en die je nog eens expliciet voor ons uit spelt.

Frans Traas 21 december 2018 22:20

Zo jammer dat je niet vertelt wat het probleem was en wat de oplossing was.
Nu is het zo’n leeg onzinnig verhaal..