Beheer

Infrastructuur
Fingerspitzengefühl

Fingerspitzengefühl

Op kantoor word je meestal opgescheept met een goedkope ramplank van twee tientjes. 

© CC0 - Pexels.com Karol D
21 april 2021

Terug naar kantoor? Ik moet u eerlijk zeggen, ik zit er niet echt op te wachten. Nee, ik vind het niet erg als iemand me op de vingers kijkt. En al dat eindeloze en vooral nutteloze vergaderen kan ik nog wel door de vingers zien.

Maar je kunt op je vingers natellen dat één ding me vreselijk gaat irriteren. Het toetsenbord. Een toetsenbord uitkiezen is namelijk geen nattevingerwerk – en de meeste toko’s hebben dat helaas niet in de vingers.

Meestal word je opgescheept met een of andere goedkope ramplank van twee tientjes, die zo’n typisch zompige aanslag heeft. Van een fatsoenlijk drukpunt heeft de fabrikant in kwestie natuurlijk nog nooit gehoord. Natuurlijk liefst eentje met een zo plat mogelijk, futuristisch ontwerp, zodat je vinger de helft van de tijd tussen twee toetsen belandt. En op zo’n ding dat nauwelijks geschikt is voor het tikken van een enkele tweet, word je dan geacht een heel rapport te schrijven. Mooi niet!

Een toetsenbord uitkiezen is namelijk geen nattevingerwerk

Het toetsenbord is de belangrijkste schakel tussen het menselijk brein en de CPU op het moederbord, precies zoals de 1937 Royal KHM-typemachine de belangrijkste schakel vormde tussen Jerome D. Salinger en The Catcher in the Rye. Een goed toetsenbord vereist uitgebreide aandacht bij de oriëntatie en een zorgvuldige overweging bij de aankoop. Dat de meeste toetsenbordtechnologieën geen Nederlandse benaming hebben, bewijst wel dat Nederlanders daar geen oog voor hebben.

Zelf heb ik jarenlang met plezier gewerkt op een BTC 5123W – totdat de E-toets niet alleen onleesbaar maar ook praktisch onbruikbaar werd. Regelmatig kocht ik nieuwe toetsenborden – om een week later toch weer stiekem de BTC uit de kast te halen. Het dreef mijn vrouw tot wanhoop.

Maar blijkbaar had ze toch iets opgepikt over mijn aanhoudende “zeg me waar de IBM-toetsenborden zijn, waar zijn ze gebleven”-litanie, want op een mooie kerstochtend mocht ik een groot pakket in ontvangst nemen. Ik herkende de vorm en opende het met trillende handen. Het was een IBM Model M, de Rolls Royce onder de toetsenborden. Ik was weer thuis. Eindelijk. Lieverd, dit stukje is voor jou.

Ik heb het dan over mijn toetsenbord.

Magazine AG Connect

Dit artikel is ook gepubliceerd in het magazine van AG Connect (aprilnummer 2021). Wil je alle artikelen uit dit nummer lezen, klik dan hier voor de inhoudsopgave.

Reactie toevoegen
8
Reacties
Anoniem 09 november 2021 18:00

@NIEK
"Schoppen" hoort nou eenmaal bij een column. Een goeie column geeft een andere kijk op een issue. Klagen over de toon scoort laag op "Grahams Triangle of Disagreement" - en logisch, want het levert niets op. Wie interesseert het nou wat jij van mij vindt?

Als je had geschreven, dat de AIVM het meenemen van eigen toetsenborden niet alleen goedkeurt, maar zelf promoot, dan had je een punt gehad. Dan was ik met vragen gekomen als "oh, ja? Wat is hun motivatie daarvoor? Interessant.."

Maar ja, daar kwam je niet mee. Jammer. Zonde van je tijd, man.

NIEK 07 september 2021 13:43

@HANS BEZEMER
'Ik weet niet bij welke toko je werkt, maar echt professioneel gaat het er blijkbaar niet aan toe.'
Jeetje, wat ben jij een vervelende man. Je schrijft niet om te informeren of om te onderwijzen... jij schrijft voor je 'eigen gelijk' en om te schoppen. Erg naar.

Hans Bezemer 14 mei 2021 12:56

@JOS JACOBS
Weet je hoeveel een IBM Model M weegt? En weet je dat er op veel plekken een verbod is om eigen apparatuur aan te sluiten (om duidelijke veiligheidsredenen)? Weet je dat op sommige plekken naar buiten proberen te lopen met apparatuur je onmiddellijk komt te staan op een (terechte) aanhouding door de beveiliging?

Ik weet niet bij welke toko je werkt, maar echt professioneel gaat het er blijkbaar niet aan toe.

Jos Jacobs 24 april 2021 14:26

Beste Hans, Als je keyboard het massieve obstakel is om je werkplek terug naar kantoor te verhuizen, neem je toch je gekoesterde juweeltje mee naar je werk? ik ben er zeker van dat het stekkertje ook daar in je pc past...
En als je werkgever je naar waarde schat, kan je hem/haar vast wel overtuigen om je te helpen je productie met een sprong omhoog te projecteren, door je een keyboard naar keuze te bezorgen. En meteen creëer je aandacht voor de mensonterende werkomstandigheden van je collega's, die nu misschien ook een eigen keuze mogen maken, en hun verschrikkelijke ramp-plank kunnen vervangen. Zo zie je maar dat zelfs de grootste problemen soms een eenvoudige oplossing hebben. Geen dank, hoor! Graag gedaan.

Anoniem 23 april 2021 10:59

@PETER HEIJNEN
Waarschijnlijk heb je de 9000 series. Die hebben inderdaad dezelfde "scissor" technologie als Apple. Zelf ben ik niet zo geporteerd van de platte keys. Ik heb telkens het gevoel dat het keyboard KLEINER is dan mijn Model M. Waar dat vandaan komt - ik weet het niet. Ik heb 't zelfs opgemeten.

Dat is er eentje, die in de kast is verhuisd. Met Cherries had ik zelf ook niet zoveel - maar ik weet dat er mensen zijn, die erbij zweren.

Hans Bezemer 23 april 2021 10:51

@DION-BEN HENDRIKS
Als ik jou zo hoor heb je waarschijnlijk de Alps SKCL/SKCM versie - en niet de "dome" versie. Stijve aanslag, geen klik, maar toch luid bij de aanslag. Ik kan me voorstellen, dat je het ding koestert! ;-)

Dion-ben Hendriks 22 april 2021 12:14

Zo herkenbaar.....Op die bedrijfsponsen krijg ik onmiddellijk jeuk op mijn knokkels.
Ik tik ook nog steeds het liefste op mijn 20 jaar oude DELL AT-101W.

Peter Heijnen 22 april 2021 10:48

Haha briljant Hans. En zo ontzettend waar en onderbelicht. Zelf type ik op zo'n moderne platte Apple look-alike van Rapoo. Draadloos, mooi formaat, prima build-kwaliteit en met simpele toetscombinatie te verbinden met prive en zakelijke systeem. Toch mis ik nog mijn Cherry Toetsenbord van mijn eerste pc-privé project...