Management

computer says no

'Computer says no' – Gevolgen van een verkeerd doorgegeven huisnummer

Drie dagen zonder internet en een halve werkdag in de telefoon

9 april 2020

Bij een verhuizing gaat er altijd wel iets mis. Daar kwam ik enkele weken geleden op meerdere manieren pijnlijk achter. Een onmisbaar wasmachine-onderdeeltje verdwijnt. In de glazen salontafel komt een barst. Boeken vallen op straat uit een gescheurde doos.

Huisraad kun je gelukkig altijd opnieuw aanschaffen. Maar er kunnen ook andere zaken verkeerd gaan die net wat minder eenvoudig op te lossen zijn. Een verkeerd huisnummer, bijvoorbeeld. De sleutel van ons nieuwbouw-appartement hadden wel bijna, toen ik plotseling een e-mail van de verhuurder kreeg. Wat bleek: er waren op de al getekende contracten ‘verkeerde’ huisnummers gezet, die niet in lijn bleken met de gegevens van de gemeente. Datakwaliteit staat immers voorop. Mijn verhuurder had geen keuze.

Gelukkig was de wijziging alleen op 'papier'. Ik huur nog steeds dezelfde woning, maar ik woon in plaats van in nummer 60 op nummer 62. Volgens mijn verhuurder een kwestie van even een extra paragraaf ondertekenen en deze opnieuw versturen. Uitgebreide excuses volgden. Er ging een doosje bonbons door mijn brievenbus. Zand erover en eind goed, al goed toch?

Uren in de telefoon hangen

Maar al snel werd duidelijk hoeveel organisaties over de onjuiste data beschikken. Een week eerder had ik namelijk mijn gegevens al bij diverse organisaties doorgegeven, meestal lukte dat razendsnel met handige online formulieren: stroom, water, internet, gemeente, werk, voetbalclub, enzovoorts. Omdat er voor 'ongebruikelijke' situatie als een verkeerd huisnummer meestal geen online mogelijkheden zijn, moest ik er nu alsnog in telefoon gaan hangen.

Dat nam vele uren in beslag. De gevolgen bleken al vrij snel amper te overzien. Voor de zekerheid regelde ik een ochtend vrij, om de schade te repareren.

Ergernis-opwekkende wachtmuziekjes

Vele uren verder, met ergernis-opwekkende wachtmuziekjes, eindeloos doorverbinden en callcenter-medewerkers die hun eerste werkdag hadden, was het wanhopig hopen op een goede afloop. De situatie met mijn telecomaanbieder bleek uiteindelijk toch wel het meest schrijnend. In het kort hoe dat gesprek met de klantenservice van mijn telecomaanbieder verliep.

Er is eerder een verkeerd huisnummer doorgegeven. Dat wil ik aanpassen.
‘Geen probleem. We passen de afspraak aan. Niet huisnummer 60 maar nummer 62 dus?’
Ja! Fijn dat het zo snel kan.
'Wanneer komt het u uit?’
Maandag om 08.00 uur dus. Zoals we al hadden afgesproken.
‘Dat gaat helaas niet. Ik heb de eerdere afspraak moeten verwijderen en er is niemand beschikbaar voor maandag.’
U kunt de monteur met wie ik de afspraak niet een deur verderop laten langskomen?
‘Helaas niet. Ik kan dat niet op die manier aanpassen. Er is helaas niemand beschikbaar in het systeem. U moet nu dus een nieuwe afspraak maken.’
Echt?
‘Het spijt me meneer. Ik kan er niets aan veranderen.
Dus computer says no...?
De eerstvolgende optie is donderdagmiddag, meneer.'

Gevolgen van data-schade 

De uiteindelijke schade van één verkeerd nummertje: een halve werkdag in de telefoon hangen en drie dagen verstoken blijken van internet. Terwijl de monteur met wie de oorspronkelijke afspraak gepland stond vermoedelijk niets meer te doen heeft.

Veel kafkaësker wordt het niet. 'Computer says no' blijkt anno 2020 nog springlevend. De gevolgen van 'schade' bij een data-verhuizing blijken dus nog veel groter zijn dan die van schade van een daadwerkelijke verhuizing. 

Gelukkig hebben we de bonbons nog.  

Reactie toevoegen