Taxonomie van de cloud

5 maart 2010
Het kopen van een server is wellicht de langzaamste en duurste oplossing voor het uitrollen van een nieuwe applicatie. Tegenwoordig zijn er talloze alternatieven, van colocatie tot hosting op virtuele machines, en cloud computing vergroot de keuzemogelijk­heden nog.

Voor Forrester is cloud computing: een ­gestandaardiseerde zelfbedienings-IT-capaciteit (dienst, software of infrastructuur) die geleverd wordt via internet en afgerekend wordt naar gebruik. In zelfbediening en de afrekenmethode, en de manier waarop leveranciers daarmee omgaan, schuilt het verschil met andere vormen van hosting. Betalen naar gebruik, bijvoorbeeld, betekent in het algemeen dat er geen lange-termijncontracten zijn, terwijl zelfbediening aangeeft dat de diensten afgenomen worden zonder menselijke tussenkomst – een essentiële voorwaarde voor het kosteneffectief beschikbaar stellen van cloud-diensten. Een ander kenmerk is ‘multitenancy’, waarbij verschillende klanten de resources delen, zoals wanneer verschillende klanten met een enkele instantie van een applicatie of dienst interacteren, of wanneer klanten hardware fysiek delen, maar gescheiden blijven door virtualisatie.

Niet alle cloud computing-diensten richten zich op dezelfde gebruikers in een organisatie. Een veelgebruikte onderverdeling, die onder andere door het National Institute of Standards and Technologies (NIST) wordt gehanteerd, is een verdeling in drie typen:

  • Software-as-a-service: Kant-en-klare applicaties die niet te wijzigen zijn, al zijn soms wel kleine aanpassingen mogelijk aan uiterlijkheden en workflow. De afnemer van een dergelijke dienst kan iedereen binnen een bedrijf zijn.
  • Platform-as-a-service: een bouw-uitrol-beheer­omgeving die ontwikkelaars een raamwerk en softwaresysteem biedt om diensten te creëren en snel beschikbaar te maken via internet. Vaak is een PaaS-dienst specifiek ontworpen voor een SaaS-oplossing, zoals Force.com voor de CRM-toepassing van Salesforce.com.
  • Infrastructure-as-a-service: een virtuele hostingomgeving op afroep. Het beschikbaar maken van virtuele machines in zo’n omgeving is een kwestie van minuten; er wordt afgerekend naar rato van het gebruik.

Deze indeling is niet geheel dekkend. Er zijn ook diensten af te nemen die geen platform vormen, maar wel op zichzelf af te nemen zijn. Forrester gebruikt daarvoor de termen:

Cloud application-services: middleware-diensten op internet die voor een niet-ontwikkelaar weinig waarde hebben. Voorbeelden zijn databases zoals Microsofts SQL Azure, factureringssystemen zoals Amazons DevPay en integratiediensten zoals Boomi.

Cloud-infrastructuurdiensten: discrete infrastructuurfuncties. Het gaat daarbij om infrastructuurcomponenten in de cloud zoals storage-as-a-service, of IT-functies als disaster recovery die als een cloud-dienst worden geleverd.

Europeanen moet niet alleen begrijpen wat de cloud is, maar ook waar ze leven. Het idee dat cloud-diensten niet gebonden zijn aan grenzen, is een misvatting. Cloud-diensten vinden hun oorsprong in rekencentra die in specifieke landen staan. Dat betekent dat de dienst en de klant gebonden zijn aan de wetten en bepalingen die gelden voor ieders plaats van vestiging. Voor Europeanen betekent dit dat ze zowel hun verplichtingen onder de Europese privacyrichtlijn moeten kennen als de implicatie moeten doorgronden van de US Patriot Act, als hun leverancier Amerikaans is.

JAMES STATEN is principal analyst bij Forrester Research

Lees meer over
Reactie toevoegen
De inhoud van dit veld is privé en zal niet openbaar worden gemaakt.