Innovatie & Strategie

Artificial Intelligence
Aaron Mirck

Het boek van Aaron Mirck: Dit algoritme deugt niet

Dichtbundel over tech probeert tijdgeest te doorgronden.

© Aaron Mirck
3 november 2021

Dichtbundel over tech probeert tijdgeest te doorgronden.

De wereld kent inmiddels tal van boeken over technologie en het effect ervan op onze samenleving, maar nog weinig dichtbundels over dit onderwerp. Aaron Mirck maakte er één en probeert daarmee de tijdgeest te doorgronden.

Mirck schrijft naar eigen zeggen al jaren gedichten. “Toen ik achttien was heb ik Kunstbende, een landelijke talentenjacht, gewonnen en af en toe sta ik op podia om gedichten te laten horen”, vertelt hij. De echte inspiratie voor zijn dichtbundel ontstond ongeveer een jaar geleden, toen hij kritischer naar de wereld ging kijken en de invloed van technologie. Want hoewel Mirck geen ICT’er is, werkt hij als PR-consultant al wel jaren in de techsector.

Wat was de inspiratie voor je dichtbundel ‘Dit algoritme deugt niet’?

“Ik zag dat de invloed van technologie op ons leven veel groter is dan we denken. Je kunt de manier waarop millennials [mensen geboren tussen begin jaren ’80 en de late jaren ’90, red.] met elkaar omgaan en in het leven staan niet los zien van de technologie die sinds hun pubertijd is verschenen. Ik vond dat een spannend thema en ben daarmee aan de slag gegaan. Dat is mijn eerste dichtbundel geworden.”

Waarom richt je je zo specifiek op millennials?

“Wij zijn de laatste generatie die nog wel offline opgegroeid is en daar nog wat van heeft meegekregen. Dus hoe gaan wij met technologie om? Dat vroeg ik me af. En het is een verwijzing naar de bundel ‘Bres’ van Leonard Nolens: hij beschreef daarin hoe hij naar zijn generatiegenoten keek. Dat doe ik ook. Ik kijk om me heen en zie hoe bijvoorbeeld de ‘cancel culture’ opkomt, waar ik me minder in thuis voel. Dat kun je niet los zien van de opkomst van sociale media als Instagram.”

Is het niet lastig om dit onderwerp in gedichten te vangen?

“De angst voor poëzie is niet helemaal terecht, denk ik. Meer mensen lezen regelmatig een bundel dan dat er mensen regelmatig tennissen; het is veel minder obscuur dan we denken. Maar het is een plek waar je ruimte overlaat voor twijfel, waar je mensen zelf aan het denken zet. Het kan heel erg ‘geconcentreerde’ taal zijn, maar het biedt op een creatieve manier ook de ruimte om mensen een spiegel voor te houden. Dat probeer ik in elk gedicht te doen. Dit leek me een vorm waarin je dingen die we in het dagelijks leven tegen elkaar zeggen, in een andere context neer kunt zetten.

Maar de gedichten vind je naast in de bundel ook online, waar pop-ups staan met uitleg. Dus ook al ben je geen poëzieliefhebber en alleen een techfan, dan nog kun je ervan genieten. Ik probeer mensen het genre in te lokken.”

Wat probeer je te bereiken door mensen die spiegel voor te houden?

“Ik hoop dat het vragen oproept over de grens tussen mens en machine. Wat maakt ons nog mens? Er zijn bijvoorbeeld kunstmatige-intelligentietoepassingen die bijna net zo slim of mooi of goed zijn als mensen. En misschien geven wij onze menselijkheid al een beetje op door alleen maar Netflix te kijken zodat we niet aan ons leven hoeven te beginnen. Ik kijk steeds naar dat soort spanningen.”

Dat doe je in twee delen: één over millennials en één over digitalisering. Waarom heb je voor die opbouw gekozen?

“Het eerste deel van de bundel gaat over technologie, omdat het de context schetst om onze tijdgeest te doorgronden. Het tweede deel gaat over millennials, over dat we het gevoel hebben dat we alles kunnen worden, over datingapps. Dat loopt allemaal nog wel in elkaar over. Dat tweede deel schrijf ik helemaal vanuit de wij-vorm. Pas bij het laatste gedicht is het anders, dan is duidelijk ‘dit ben ik’. Dat werkt alleen met die specifieke opbouw.”

Kwam je zelf nog nieuwe inzichten tegen tijdens het schrijven?

“Het frustrerende is dat het schrijven zelf nog redelijk desolaat kan. Maar als je het dan in de markt wilt zetten, heb je de algoritmes waar ik over schrijf juist nodig. Ik moest zelfs een Facebook-campagne opzetten. Daardoor liep ik weer tegen de macht van die algoritmes aan. Ik voel me daardoor af en toe iemand op een propagandakanaal die een kwartier iets kritisch mag zeggen, maar daarna gaan we gewoon weer door met het normale programma.”

Komt er nog een vervolg denk je?

“Ik wil nog een roman maken over hetzelfde thema. Over individualisme, over jezelf efficiënt en nuttig maken. Ik vind dat interessant en spannend. Ik denk ook dat er wel meer in dit thema over tijdgeest, personal branding en de vervreemding van onszelf zit.”

'Dit algoritme deugt niet' is voor 20,95 euro te bestellen bij Bol.com. De gedichten zijn ook met pop-ups met uitleg te lezen op de website van het boek.

Reactie toevoegen
De inhoud van dit veld is privé en zal niet openbaar worden gemaakt.