Innovatie & Strategie

Dit is een bijdrage van Siemens PLM Software
siemens

Help, mijn zelfrijdende auto gaat er vandoor

IoT is hot. Je kunt tegenwoordig je thermostaat op afstand bedienen, de lampen in huis met een app aan doen en op je telefoon zien wie er aan je voordeur staat.

30 januari 2018
Door: Siemens PLM Software, partner

IoT is hot. Je kunt tegenwoordig je thermostaat op afstand bedienen, de lampen in huis met een app aan doen en op je telefoon zien wie er aan je voordeur staat.

De volgende stap is dat je connected car aan je huis vertelt dat je op vakantie bent, de thermostaat omlaag draait, en de verlichting aan doet als het donker wordt. Want waarom zou je nog menselijke interactie gebruiken als het ook zonder kan?

Hoe groter de complexiteit, hoe hoger de foutkans

Nou, een belangrijke reden daarvoor is het feit dat software per definitie bugs bevat. Natuurlijk, zo af en toe wordt er ook wel eens foutloze code geschreven, maar naarmate de complexiteit toeneemt, stijgt ook de foutkans. En die complexiteit wordt groot als je connected car gaat praten met je slimme thermostaat en intelligente koelkast.

Natuurlijk, het is heel erg handig als je zelfrijdende auto zelfstandig een ommetje langs de supermarkt plant omdat je slimme koelkast heeft aangegeven welke boodschappen hoognodig moeten worden aangevuld. En het is ook fijn als je agenda ziet dat je al heel lang geen lekkere massage hebt gehad en dat je vanmiddag een gaatje in je agenda hebt. De afspraak staat al ingepland voordat jij er ook maar aan hebt kunnen denken.

Het wordt vervelend als die zelfstandig opererende en zelflerende algoritmen net wat te ver gaan en vergeten met jou te overleggen. Dan heeft de supermarkt misschien wel vijf kratten bier klaarstaan omdat je vorige week – vlak voor je verjaardag – ook zoveel bier kocht. En dan dwingt je connected voordeur je om eerst nog vijf kilometer hard te lopen voordat je naar binnen mag. Alleen jammer dat de activity tracker niet ziet dat je net een ernstige blessure hebt opgelopen.

Wat als ‘met elkaar communicerende dingen’ de controle overnemen?

Natuurlijk, dergelijke bugs zijn relatief eenvoudig te vinden en op te lossen omdat de toepassing relatief recht-toe-recht-aan is. Maar dat is anders bij complexere IoT-toepassingen. Neem de connected car die aan Rijkswaterstaat communiceert of de mistlampen of ruitenwissers aan staan, wat de buitentemperatuur is en op welke locatie de auto zich bevindt. Die combinatie van data is heel interessant bij het bepalen waar de wegen gestrooid moeten worden en welke spitsstroken moeten worden afgesloten. Op basis van de data van honderdduizenden auto’s kan Rijkswaterstaat vervolgens aan iedere individuele auto terug communiceren welke wegen al gestrooid zijn of waar het zicht relatief goed is, zodat de auto de veiligste route kan berekenen. De complexiteit van dergelijke toepassingen is groot, en daarmee ook de kans op fouten. Je moet niet denken aan de ongelukken die gebeuren als de zelfrijdende auto denkt dat een weg is gestrooid en het ABS-systeem te laat opmerkt dat het toch spek- en spekglad is. En je moet er al helemaal niet aan denken dat de auto in deze omstandigheden ook dat ommetje langs de supermarkt of massagesalon plant.

Er is maar één oplossing voor dit probleem: de kans op softwarefouten minimaliseren. Application Lifecycle Management-tools hebben het afgelopen decennium een grote bijdrage geleverd aan het mitigeren van deze risico’s, maar ze zijn onvoldoende voorbereid op de uitdagingen waar IoT, en vooral ook Industry 4.0, ons voor gaat stellen. Weten waar de oplossing ligt? Lees dan de whitepaper ‘Internet of Things and Industry 4.0 predictions’.

 

Reactie toevoegen