Management

Zakelijke software

Ja, computers kunnen kijken

9 januari 2014

”Het Amsterdamse Euvision levert computer vision, een technologie waarmee computers kunnen zien wat er op een plaatje staat. Natuurlijk moet de gebruiker wel eerst voldoende voorbeelden aanleveren om de software duidelijk te maken hoe een bepaald product of persoon eruit ziet. Maar als de computer eenmaal voldoende wapens of kinderporno heeft gezien, dan is hij met de technologie van Euvision verbluffend goed in staat om te zeggen op welke foto’s die zaken wel of niet staan afgebeeld. Goed betekent in dit verband snel, zonder een supercomputer nodig te hebben en zonder al te gek veel vals positieve of vals negatieve resultaten.

Welk probleem lost dat op?
Bedrijven en organisaties kunnen allerlei redenen hebben om in de gaten te houden welke beelden er op internet rondgaan. Grote merken bijvoorbeeld kunnen te maken krijgen met onrechtmatig gebruik van hun logo. Om dergelijk misbruik te voorkomen kan de technologie van Euvision worden verwerkt in een web crawler die het internet systematisch scant op gebruik van het beeldmerk. Euvision werkt op dit moment aan zo’n computer vision-toepassing ten behoeve van een goededoelenorganisatie die zich op deze wijze hoopt te verweren tegen fraude door sites die haar beeldmerk misbruiken. Zonder beeldherkennig is zoiets onbegonnen werk.

De juiste afbeeldingen eruit pikken binnen het totale aanbod op internet is een soort Big Data-uitdaging, een belangrijk toepassinggebied voor Euvision. Commercieel directeur Jan Willem Klerkx: “Meer algemeen gesteld biedt onze technologie een antwoord op het fenomeen dat hoe meer foto’s genomen worden door mensen, hoe minder ze bekeken worden, omdat dat simpelweg te tijdsintensief is.”

De technologie wordt soms ook ingezet omdat de te beoordelen afbeeldingen voor menselijke beoordelaars mentaal belastend kunnen zijn. Dat geldt bijvoorbeeld voor het identificeren van kinderporno bij in beslag genomen hardware. De Nederlandse politie is een van de organisaties die de technologie voor dat doel inzet.

Hoe goed werkt de technologie van Euvision?
Goed genoeg om inmiddels te kunnen bogen op een groeiend aantal klanten. De kwaliteit van de herkenning is uiteraard afhankelijk van de moeilijkheidgraad van het te maken onderscheid. Auto’s van huizen uit elkaar houden is makkelijker dan mannen van vrouwen onderscheiden. Meestal wordt de software zo ingesteld dat de software twijfelgevallen opzij zet voor menselijke beoordeling. De foto’s die hij dan zelf beoordeelt, beoordeelt hij dan ook vrijwel uitsluitend correct. Het plezierige daarbij is dat de software van Euvision werkenderwijs van z’n eigen fouten leert en dus steeds scherper wordt.

CEO Harro Stokman noemt als voorbeeld een toepassing voor een datingsite. “Die wil absoluut geen onbehoorlijke plaatjes op z’n site hebben. In het weekend worden daar per minuut zo’n 5000 nieuwe foto’s gepost. Om naakt en dubieuze dames-met-telefoonnummers eruit te filteren, gebruiken ze de software van Euvision. Na een training (zo’n 10.000 voorbeelden en zo’n 90.000 tegenvoorbeelden) kon de software initieel 23 procent van alle foto’s herkennen en deze classificeren als bijvoorbeeld man, kind of erotisch. Een half jaar later, na vijf keer zoveel leervoorbeelden, is het percentage foto’s dat herkend wordt gestegen naar 74 procent.”

Wat is het verdienmodel van Euvision?
De inkomsten van Euvision bestaan uit licentie-inkomsten. Op dit moment zijn er zo’n tien tot twintig bedrijven die een licentie hebben op de Euvision-technologie. Die technologie moeten ze dan nog – zelf, door Euvion of via een systemintegrator – inpassen in hun (vaak al bestaande) eigen toepassing. In de basis levert Euvision slechts software die bij gegeven beelden meta-informatie genereert in de vorm een rijtje onderwerpcategorieën met daaraan gekoppeld waarschijnlijkheden dat deze op de betreffende afbeelding voorkomen.

Tot nu toe zijn de meeste licentienemers gebruikersorganisaties, die de technologie inzetten voor één specifiek doel. Zoals de politie die wapenhandel of kindermisbruik wil opsporen. Op termijn verwacht Klerkx echter meer omzet te kunnen halen uit OEM-licenties aan softwarebedrijven die de technologie van Euvision verwerken in eigen applicaties die dan weer door meerdere organisatie zullen worden gebruikt. Een voorbeeld van één zo’n OEM-licentiehouder is het bedrijf Ziuz, een bedrijf dat technologie levert aan opsporingsinstanties die vaak complete in beslag genomen dataverzamelingen afspeuren op zoek naar belastende foto’s. Bij dit zoeken naar de juridische spelden in enorme datahooibergen boekt Ziuz opmerkelijk succes; een onderzoek dat voorheen meerdere maanden kon vergen, wordt nu vaak in een dag afgerond.

Hoe kwam Euvision aan de leading edge kennis, die nodig is voor deze kunstmatig intelligente ­beeldherkenning?
Voordat hij Euvision oprichtte was Harro Stokman als wetenschappelijk onderzoeker bij de Universiteit van Amsterdam bezig met computer vision. Het team waarvan hij toen deel uitmaakte was zeer succesvol. Er werden (en worden nog steeds) diverse internationale prijzen op het gebied van computer vision gewonnen. Na zijn promotie op een toepassing voor visuele kwaliteitscontrole besloot Stokman dat het zonde zou zijn om “deze prachtige kennis op de academische plank te laten liggen.”

Is er dan niet een groot risico dat een andere partij het promotieonderzoek en nog een paar publicaties van Stokman en diens promotor Arnold Smeulders opvraagt, en het kunstje kopieert?
Stokman: “Ja, de kennis is gepubliceerd. Maar behalve de kennis heb je ook broncode nodig. Wij hebben hier inmiddels een dikke 120.000 regels C++ op de server staan. Ik acht partijen als Apple, Google en Microsoft heel wel in staat om een team te formeren dat zo’n bibliotheek ook bij elkaar weet te programmeren, maar wij zitten ondertussen ook niet stil. Die wedloop winnen wij tot nog toe. Terwijl zij zitten te programmeren, veroveren wij de markt.”

Waar moet Euvsion over een paar jaar staan?
Euvision wil snel groeien. Het management richt zich vooral op de Amerikaanse markt, waar het rekent op de klandizie van softwarebedrijven (ISV, ofwel independent software vendor) die de Euvision-technologie in hun eigen commerciële toepassingen verwerken. Dat gaat op basis van revenue sharing, maar vaak ook op basis van OEM-licenties.

Stokman ziet twee kanten aan verkoop via anderen. “Nadeel is natuurlijk dat die applicatiebouwers voor zichzelf een flink stuk marge opeisen. Maar het feit dat zij dan voor ons de verkoop doen, weegt daar waarschijnlijk ruimschoots tegenop.” Een ander nadeel van OEM-verkoop en revenue sharing is dat het nauwelijks reputatie genereert. Euvison blijft schuilgaan achter een applicatie die van de ISV is. Terwijl reputatie nu juist zo belangrijk is bij het aan de man brengen van een technologie die dingen doet die gebruikers waarschijnlijk niet voor mogelijk houden.

Om die circulariteit van onbekendheid en onbemindheid te doorbreken, lanceerde Euvision november 2013 de iPhone-app Impala, die foto’s zelfstandig rubriceert in albums, met labels als Architecture, Party life, Outdoor, Friends en nog zo een aantal categorieën die op de doorsnee smartphone te verwachten zijn.

Klerkx: “We merken aan de reacties dat Impala een heel opvallende demonstratie is gezien de beperkt lokaal aanwezige rekenkracht op een iPhone.” De redactie kan dat bevestigen, met de kanttekening dat er – hoe kan het ook anders? – ook de nodige vergissingen zijn, die dan vaak wel weer op de lachspieren werken. De serverbased technologie is uiteraard vele malen accurater en krachtiger.

Hoe groot is Euvision nu?
Inmiddels werken er acht mensen bij Euvision en groeit de omzet volgens plan. “In 2013 nog geen miljoen euro, maar dit jaar als het goed is meer dan 2, misschien wel 3 miljoen euro”, schat Klerkx. Inmiddels wordt zo’n driekwart van de omzet in het buitenland behaald, waar Klerkx ook de belangrijkste groeikansen ziet. “We bezinnen ons op dit moment op de haalbaarheid van een kantoor in San Francisco; daar zitten de bedrijven die we voor onze technologie willen winnen.”

Kan Euvision die stap naar het buitenland zelf bekostigen?
Klerkx: “Dat hangt er een beetje vanaf hoe snel we het willen uitrollen. Misschien betrekken we er wel een venture capital-bedrijf bij, maar als we dat doen, dan is dat niet alleen maar om het werkkapitaal uit te breiden. Minstens zo belangrijk vinden wij het netwerk dat zo’n geldschieter voor ons kan ontsluiten. Een van onze nieuwe klanten in de Verenigde Staten wordt deels gefinancierd door Andreessen Horowitz. Dat is voor ons een mooi begin van een netwerk daar. De Amerikanen respecteren echte high tech bijzonder en zijn niet te beroerd hun netwerk voor ons te openen.”

Wie zijn de eigenaren van Euvision?
Dat zijn de Universiteit van Amsterdam, het management en de medewerkers. Maar volgens Klerkx is een exit op termijn niet ondenkbaar. “Ook om via de partij die dan instapt meer executiekracht en klantbereik te krijgen, nu we de bewijsfase wel zo’n beetje achter ons hebben.”

Kan een eventuele overname niet nadelig uitpakken voor klanten die zich van Euvision-technologie afhankelijk maken?
Het is niet ondenkbaar dat de partij die Euvision koopt dat doet met de bedoeling de technologie alleen voor zichzelf of exclusief voor z’n eigen klanten te houden. Bestaande klanten raken dan verstoken van upgrades en kunnen na enige tijd mogelijk ook hun licenties niet meer prolongeren. Euvision heeft dit knelpunt onderkend en garandeert gebruikers in z’n licentieovereenkomsten 1 jaar extra gebruiksrecht en support in geval van een overname. Dat lijkt kort, maar zoals de adviserende jurist indertijd antwoordde: “In high tech, one year is a lifetime.”

Wat was Euvisions belangrijkste praktijkles tot dusverre?
Klerkx: “Mogen het er twee zijn? Om te beginnen; dat het naarmate je innovatiever bent lastiger wordt je technologie te verkopen. Het is op zich al moeilijk om mensen iets te verkopen wat ze niet kennen, maar in de IT wordt dat fenomeen nog eens versterkt doordat men decennia lang is overspoeld met beloften die niet werden waargemaakt. De remedie is overigens simpel: gewoon zorgen dat je tevreden klanten hebt, die helpen dan mee.

Het andere dat we hebben geleerd, is dat het bijzonder prettig is om je eigen ontwikkeling te financieren, zodat je nooit onder druk komt te staan omdat je nog maar voor zus of zoveel maanden geld hebt. Om die reden hebben wij steeds gezorgd dat we met onze dienstverlening genoeg winst maakten om de ontwikkeling van de technologie zelf te financieren.”

In hoeverre heeft Euvision z’n technologie kunnen patenteren?
Het management van Euvision gaat er vanuit dat patenteren in de meeste gevallen meer tijd en geld kost dan het uitspaart. “Als je geld wilt verdienen aan patenten, dan kun je beter jurist dan uitvinder worden”, weet Stokman. Toch heeft hij twee toepassingen geoctrooieerd, voornamelijk om het gebruik van de technologie enigszins te kunnen sturen. “Je kunt met onze software heel veel doen; ook dingen waarvan we eigenlijk niet willen dat het gebeurt. Denk bijvoorbeeld aan etnisch screenen: een discotheek die onze ­technologie gebruikt om de deur automatisch in het slot te laten vallen als de camera een bepaalde ethnische doelgroep in beeld krijgt die de discotheek eigenaar niet binnen wil hebben. Het kan, maar daar werken wij dus niet aan mee."

 
Lees het hele artikel
Je kunt dit artikel lezen nadat je bent ingelogd. Ben je nieuw bij AG Connect, registreer je dan gratis!

Registreren

  • Direct toegang tot AGConnect.nl
  • Dagelijks een AGConnect nieuwsbrief
  • 30 dagen onbeperkte toegang tot AGConnect.nl

Ben je abonnee, maar heb je nog geen account? Neem contact met ons op!