Beheer

Infrastructuur

Column: IT-gecertificeerde kerstmaaltijd

11 december 2015

Echter, als je bijvoorbeeld schaaldieren koopt, is het maar helemaal de vraag waar deze vandaan komen en wat ze eigenlijk zijn. De Keuringsdienst van Waarde heeft zijn handen vol aan het ontrafelen van netwerken van tussenleveranciers, chemische bewerkingen en fopverhalen. En wij maar denken dat we voor een koopje aan de Coquilles Saint Jacques zitten terwijl het de voor niemand bekende Zygochlamys patagonica betreft in plaats van de ­gesuggereerde Pecten Jacobaeus.

De vis wordt duur betaald, dus als je een coquille kunt verkopen terwijl het iets totaal anders is, dan loop je binnen. Met een beetje warenkennis kun je het verschil wel zien tussen een echte sintjacobsschelp die handgedoken is in Noorwegen en een product uit de supermarkt ‘a façon de coquille’. ­Alleen de prijs al zou een signaal moeten geven. Een enkele handgevangen jacobssschelp is zo 4 tot 6 euro, een hele doos suggestie kost veel minder.

Maar wat nu als je een product koopt dat er 100 procent uitziet als een Gillardeau-oester, dat in een doos zit waarop staat dat er een dozijn Gillardeau-oesters in zit, maar wat namaak met een slechte nasmaak is? Dan heet het oplichting. Gillardeau wordt door velen gezien als de Rolls-Royce onder de oesters. Voor de kenners onder ons: zij hebben geen Label Rouge van de Franse overheid gekregen omdat ze hun productieproces geheim houden, anders waren ze ­zeker bekroond met dit etiket dat het mooiste van Frankrijk garandeert.

Vanwege de roem van de Gillardeau-oester is dit een gewild product om valselijk onder deze naam te verkopen. Je moet echt verstand van de smaak van oesters hebben om een Gillardeau feilloos te kunnen herkennen. De gemiddelde kerstinkoper zal het in ieder geval aan de doos niet kunnen zien. Dat is ook het hele idee van oplichten!

Dat zakkenvullen met fake producten lukt overigens veel te goed. Het kostte familiebedrijf Gillardeau zoveel omzet dat ze vorig jaar voor 4 à 5 miljoen euro hebben geïnvesteerd om iedere oester die hun pand verlaat te voorzien van een echtheidskenmerk. Een afgeschoten plan was om ze te voorzien van een microchip, een soort Internet of Things voor etenswaren. Nu wordt op de onderkant van elke oester met een laser het Gillardeau bedrijfslogo ­ingegraveerd. Daarvoor is een hele productiehal neergezet inclusief laserapparatuur. Op YouTube is te zien hoe elke oester met de hand gepositioneerd wordt op een lopende band en de schelp vervolgens wordt gelaserd.

Dit heeft Gillardeau gedaan samen met een IT-bedrijf dat gespecialiseerd is in merk-, product- en klantbescherming van parfum tot medicijnen, van mooie wijn tot de beste oesters. IT-intensieve identificatie, authenticatie, traceerbaarheid en verzegeling van producten zal meer en meer van belang worden. Niet alleen vanwege oplichting, maar ook als het gaat om import en export. Zo reist een minicelletje mee met medicijnen die koel moeten blijven. Het celletje kan op de plaats van bestemming worden uitgelezen en geeft de temperatuur­karakteristiek over de tijd weer, zodat precies ­vastgesteld kan worden of de insuline ­volgens de voorschriften is vervoerd. En met een ­gedegen ­analyse van de software in dat celletje kun je weer vaststellen dat er niet met het celletje ­gesjoemeld kan worden.

Op naar een kerstmaal met op het menu the ­Internet of Edible Things.

 
Lees het hele artikel
Je kunt dit artikel lezen nadat je bent ingelogd. Ben je nieuw bij AG Connect, registreer je dan gratis!

Registreren

  • Direct toegang tot AGConnect.nl
  • Dagelijks een AGConnect nieuwsbrief
  • 30 dagen onbeperkte toegang tot AGConnect.nl

Ben je abonnee, maar heb je nog geen account? Laat de klantenservice je terugbellen!